بعضی از آدما خیلی خوبنبعضی از آدما که خوب بلدنبه وقتش چی و کی باشن تو زندگیتمیشه بهشون گفت"مهربونِ بیرحم"همونقدر مهربونکه لحظههاتو پر کنن از عطرِ دوستی و حمایتِ صادقانهو همونقدر بیرحمکه هرجا خطا رفتیجلوت وایسندرست شبیهِ یه آیینهیِ صادقاگه همچین کسی رو تو زندگیهاتون دارینخیلی مراقبش باشینسعی نکنین عوضِش کنینکه هر آدمی با هرجور خصوصیتیفقط وقتی شبیهِ خودش باشه، زیباستیه پی نوشت مهم: سرکار خانم ظاهرا محترم پروانهنه این نوشته و نه هیچ کدوم از نوشتههای من هیچوقت مربوط به شما نبوده و نیست. پس بهتره دست از توهم برداری و بیش از این خودتو تحویل نگیری. شما هیچ جایی تو افکار و دلنوشته های من نداشتی و نداری.مراقب داشتههامون باشیم

هر آدمی

ممکنه تو زندگیش

چند بار عاشق بشه

اما

هیچ آدمی

نمیتونه همزمان

عاشقِ دو نفر باشه

اگه شد

یا باید

به اون عشق شک کرد

یا

به آدم بودنِ اون آدمک

مراقب داشتههامون باشیم

خیلی چیزا تکرار شدتو تکرار شدی غم هایی که می گفتی دیگه با وجودت نباید باشن تکرار شدنحسای خوب و بدی که گاه و بیگاه سراغم میان تکرارشدنبی اعتمادی ای که ذره ذره تزریق کردی به بند بند تنم تکرار شدزمستونبهار تابستونپاییززمستونبهارِ زمستونیتابستونِ زمستونیپاییزِ زمستونی زمستونِ زمستونی بهار زمستونیحسایِ زمستونیپالتویِ بلند با یقهیِ برگشتهیِ زمستونیحتی تو هم تکرار شدی، بارهااماتکراری نشدی، لعنتیمراقب داشتههامون باشیم

نفس می کشم، نبودنت رانیستی هوای بودنت را کردهاممیدانی؟ پیراهنِ جداییت، بر قامتم گشاد استخودم را به هزار راه میزنمبه هزار کوچه به هزار در نکند یادِ آغوشتدر چشمانم حلقه بزندبانویِ صاحبدلمراقب داشتههامون باشیم

خیلی گلایه کردن رو دوست ندارمنه که چیزِ بدی باشه ها؛ نهاما قواعد خودشو داره که اگه رعایت نشه، شبیهِ هرچیزی هست جز گلایهگلایه لحن دارهشکل دارهزمان دارهمکان دارهحتی موجودیت دارهلابد میپرسی موجودیت چیه؟گلایه مالِ وقتیه که آدما میخوان بموننآدمی که رفته یا میخواد بره که دیگه گلایه ندارهاینیهم که اینججا مینویسم روفقط بزار پایِ گلایه از خودمتو منو تنها گذاشتیو ديگری تورویادته؟ من بودم و دیگری رو راه دادیمن بودم و خودم صدایِ نفسهایِ بریدهبریدهت و بریدهش رو شنیدمبا همین گوشهاممنم بریده بریده شدم از اون به بعداز اون به بعد دیگه دوست نداشتم به صدایِ ادعایِ آدما گوش بدممن از خودم دلگیرمو برایِ دلم، كه به جایِ تنفرهنوز همنگرانِ تنهايي هایِِ توستهيچ جوابي ندارم، لعنتيمراقب داشتههامون باشيم